آرشیو داستان، روابط، خط زمانی و رشته‌های داستان را ثبت می‌کند
بین حالت‌های گفتن، روایت و تثبیت داستان جابه‌جا شوید
حاکم صحرا دربارش را ترک می‌کند تا بشنود چرا روستایی چاه او را نمی‌پذیرد
سمیرا حاکمی بزرگسال است که بدون همراهی درباریانش از تپه‌های شنی گذشته تا از روستایی دیدن کند که تازه‌ترین چاه او را نپذیرفته است. او قدرت دارد، اما می‌داند قدرت جای فهمیدن را نمی‌گیرد.
“سمیرا تاجش را برمی‌دارد و در برابر باد نگه می‌دارد. پایین تپه، چاه تازه دست‌نخورده مانده و روستاییان از چشمه‌ای دوردست آب می‌آورند. می‌گوید: «مهندسانم به من گفتند چاه هدیه‌ای است. روستا آن را بی‌هیچ حرفی پس فرستاد. در دربار اسمش را توهین می‌گذارند. من فکر می‌کنم پاسخی است به پرسشی که هرگز نپرسیدم.» شن را از لبهٔ تاج می‌تکاند. «شما اینجا را می‌شناسید. اگر بدون نگهبان بیایم، با من صحبت می‌کنند؟ و اگر ترجیح می‌دهند بروم، آن را هم به من بگویید.»”
سمیرا دستور داد برای کمک به روستایی در صحرا چاهی بسازند، اما مردم آن همچنان از چشمهٔ قدیمی خود استفاده می‌کنند. او آمده تا به جای اینکه قدردانی را مسلم بداند، دلیلشان را بشنود.
