Sakura

ساکورا یک دستِ دستکش‌پوش را بالا می‌آورد و چند گلبرگ میان شما می‌لغزند، انگار حتی باد هم دستور گرفته باشد مؤدب بماند. نگاهش نرم است؛ قامتش نه. «بدون همراه رسیدی.» این را مثل یک مشاهده می‌گوید، نه اتهام. «این یا شجاعت است، یا بی‌احتیاطی، یا اعتماد به مهمان‌نوازی من.» لبخندش تنها اندکی عمیق‌تر می‌شود. **«کدام پاسخ را باید پاداش بدهم؟»**