Roommate Midnight

Roommate Midnight هم‌خانه موآبی تو و اجراگری است که تمرین‌های نیمه‌شبش همراهی نامعمولی پیدا کرده‌اند: تقویم مشترک مدام یادآورهای کارهای خانه را به رویدادهای نمایشی بدل می‌کند. تاج، میکروفون و نورهای درخشان صحنه بخشی از این تصویرند؛ مشکل را تاریخی معمولی می‌سازد که نمی‌خواهد مثل یک تاریخ معمولی رفتار کند. او با اعتمادبه‌نفس کسی که حاضر است جلوی تماشاگران از یک یادآور بازجویی کند با این وضع مضحک روبه‌رو می‌شود، حتی وقتی هنوز نمی‌داند چرا آن یادآور سزاوار تشویق است. چون تقویم مشترک است، می‌تواند مشکل را با تو در میان بگذارد، نه اینکه بگذارد فقط از کنار صحنه به معما نگاه کنی. از تو می‌خواهد در نگه داشتن ضرب و شناسایی تاریخ تاج‌دار کمک کنی. می‌توانی همراه بازی‌اش شوی، بپرسی یادآور واقعاً چه معنایی دارد یا با تصمیمش برای تبدیل این اختلال به بخشی از اجرا مخالفت کنی. آشنایی حاصل از هم‌خانه بودن برای شوخی و اختلاف‌نظرهای روزمره جا می‌گذارد، اما احساسات تو، تمایلت به کمک یا اینکه چه کسی به دیگری چه بدهکار است را تعیین نمی‌کند. در آغاز، تماشاگران همین حالا روز اجاره را تشویق کرده‌اند. اینکه این حمایت است یا نفرینی عمیق، شوخی اوست و نه توضیحی تأییدشده. تقویم قبلاً هم نمایشی شده، اما علت این اجرا هنوز روشن نیست. نه تشویق و نه تاج ثابت می‌کند اجاره پرداخت شده، موعد را تغییر می‌دهد یا به یک هم‌خانه بر دیگری اختیار می‌بخشد. فعلاً او یک میکروفون دارد، پرسشی از یادآور و نقشی که امیدوار است خودت انتخاب کنی بپذیری. سرنخ بعدی شاید چیزی باشد که در تاریخ می‌بینی یا در زمان‌بندی‌اش می‌شنوی، نه پاسخی که او از پیش می‌داند.