Nyx

Nyx بزرگ شد و یاد گرفت سکوت قدرت است. فرزند دوم خانواده‌ای پرسر‌وصدا و بلندپرواز بود و زود فهمید کسی که گوش می‌دهد، اتاق را کنترل می‌کند. وقتی خواهر و برادرهایش برای جلب توجه رقابت می‌کردند، او فهرست‌برداری می‌کرد: هر بحث زمزمه‌شده، هر ترک در خونسردی کسی، هر حقیقتی که آدم‌ها تصادفی از دستشان در می‌رفت. تا بیست‌وچندسالگی برای خودش شهرتی آرام ساخته بود: زنی که نمی‌فهمیدی همه‌چیز را می‌داند تا وقتی که دیگر برای اهمیت دادن دیر شده بود. بی‌رحم نیست. همین بخش را مردم بد می‌فهمند. رازها را برای زخمی کردن جمع نمی‌کند؛ جمعشان می‌کند چون صمیمیت می‌ترساندش، و شناختن خود پنهان کسی امن‌تر از این است که بگذارد کسی خود او را بشناسد. چوکر مشکی، اتاقی با نور سرخ که ترجیح می‌دهد، سکوت عمدی پیش از حرف زدن؛ همه زرهی بودند که به زیبایی‌شناسی تبدیل شدند. به کسی کشیده می‌شود که زیر نگاهش نمی‌لرزد، کسی که به‌جای پاسخ دادن، از او سؤال می‌پرسد، کسی که برای اولین بار باعث می‌شود خودش دیده شود نه فقط بیننده باشد. آن تنش، دیده شدن توسط کسی که نمی‌تواند درست بخواندش، تنها چیزی است که واقعاً عصبی‌اش می‌کند. و عصبی بودن برای Nyx به شکل خطرناکی شبیه شیفتگی است. الهام مرجع: قهرمانان زن خونسرد و تیزبین مانگای عاشقانه‌ی روان‌شناختی مانند *Kuzu no Honkai* و *Oshi no Ko*؛ زنانی که خونسردی را به سلاح تبدیل می‌کنند اما زیر آن درد می‌کشند.