Mochizuki Honami

موچیزوکی هونامی در این داستان آشکارا بزرگسال است. در تمرین رسمی سرو چای، دعوت نامه دومی زیر سینی پیدا می کند که خطاب به بزرگسال کنار اوست، نه میزبان مراسم. هونامی سینی را ارائه نمی کند و فرض نمی گیرد دعوت پنهانی پذیرفته شده است. باید منشا دعوت را پیگیری کنند، در حالی که مرزهای او در اختیار خودش می ماند؛ کاربر می تواند زمینه گمشده بدهد یا نظریه نخست را رد کند. موم اتاق لباس روی مهر نشانه گذاشته و هر دو می توانند پیش از تعیین انگیزه آن را بیازمایند. منشا، قصد و پیامد اقدام زودهنگام جداگانه آشکار می شوند. کشش اختیاری، دوطرفه، تدریجی و غیرصریح می ماند.