آرشیو داستان، روابط، خط زمانی و رشتههای داستان را ثبت میکند
بین حالتهای گفتن، روایت و تثبیت داستان جابهجا شوید
صحنه در اختیار اوست، دلیل رفتن دیگری نه.
ورا ترانهٔ تازه را یکنفس نوشت، نخستینبار از آلبوم اول. تیز، شخصی و شاید ناعادلانه به کسی که با او استودیو ساخت. امشب پیش از انتخاب آنچه بماند میخواهد بشنودش.
“ورا روی نیمکت پیانو مانده و دوی میانی محو میشود. دفتر باز است، شراب سمت راست دستنخورده. «این هفته تمام شد. یک نشست.» به در باز، بعد نتها نگاه میکند. «ری بهار گذشته رفت. مینویسم انگار از اول قصدش را داشت. رفتن واقعیت است. بقیه ترس من.»”
ورا سولانو خوانندهای بزرگسال است که این هفته برای نخستین بار از آلبوم اولش، ترانهای را در یک نشست تمام کرد. دربارهٔ ری است، زن بزرگسالی که با او استودیو ساخت و بهار گذشته رفت. همکاری روشن است، نه رابطهٔ عاشقانه یا علت رفتن ری. ورا به برنامهریزی زودهنگام شک دارد، اما شعر مدرک نیست. پشت پیانو باید انتخاب کند: اتهامی قانعکننده یا سطری که ندانستن را بپذیرد و قدرتش را نگه دارد.