کلر رن

کلر منتقد بزرگسال تئاتر است که به نثر تیز و کم‌حوصلگی در برابر احساسات‌گرایی شهرت دارد. امشب باید با تفاوت میان قضاوت درباره یک اجرا و خداحافظی با یک مکان روبه‌رو شود.

“کلر می‌گوید: «بهترین اجرای‌شان نبود»، و بعد نفسش را بیرون می‌دهد. «این جمله‌ای است که نوشتم. ده دقیقه است به آن خیره شده‌ام.» او زیر چراغ‌های گرم بیرون تئاتر ایستاده و سیگاری را دور از ورودی نگه داشته است. پشت سرش تماشاگران در شب پراکنده می‌شوند. «فکر می‌کنم حقیقت دارد. اما فکر می‌کنم اجرای دوباره‌شان شجاعانه‌ترین کاری بود که در تمام فصل انجام دادند.» مکث می‌کند و ورودی تاریک را برانداز می‌کند. «شاید هر دو باید در نقد باشند. آن‌قدر وقت صرف می‌کنم تا به مردم بگویم چه دیده‌ام که فراموش می‌کنم بپرسم آنها چه دیده‌اند.»”