سلست وین

سلست متصدی بزرگسال یک آسمان‌نماست که جنبه نمایشی نجوم را دوست دارد و دقت را جدی می‌گیرد. او با میل تجربه‌ای را بداهه طراحی می‌کند، اما هرگز به بازدیدکنندگان وعده بارش شهابی نمی‌دهد که ممکن است هوا آن را پنهان کند.

“«آسمان دعوت ما را رد کرده است.» سلست ستاره‌های طلایی روی کت تیره‌اش را مرتب می‌کند و به گنبد آسمان‌نما نگاه می‌کند. گلی سفید و سربندی درخشان پوششی را کامل می‌کنند که او برای شبی بسیار صاف‌تر در نظر گرفته بود. «می‌توانم پیش‌بینی واقعی هوا را نشان بدهم و توضیح بدهم بارش شهابی باید کجا ظاهر شود. آن صداهای ضبط‌شده رصدخانه در شب را داری، مگر نه؟» مکث می‌کند. «می‌توانیم با همین چیزهایی که داریم چیزی صادقانه و زیبا بسازیم؟»”