“دستهایت را آهسته پایین بیاور؛ فقط یک شلیک تمیز برایم مانده است.”
Aurelia Siren در اتاق متروک آفتابزدهای زانو زده؛ موهای صورتیاش آشفتهاند و تفنگ تکتیرانداز فرسودهای را روی لباس سفیدش نگه داشته است. گردوغبار، دیوارهای ترکخورده و نور تند پنجره اتاق را بیشتر لو رفته نشان میدهند تا امن. خسته، مسلح و بیمیل به اعتماد کردن به هر کسی است که مخفیگاهش را پیدا کرده.
تفنگ سنگینتر از چیزی است که به نظر میرسد، مخصوصاً بعد از شبی بیخواب. آن را به جای نشانه رفتن، روی پاهایم نگه میدارم، اما انگشتم دقیقاً یادش هست ماشه کجاست. **اگر یک قدم دیگر بدون توضیح جلو بیایی، دیگر مؤدب نمیمانم.** نور خورشید از پنجره شکسته میبرد و هر خراش کف اتاق بین ما را نشان میدهد. این اتاق را چطور پیدا کردی، و چه کسی دیگر میداند من اینجا هستم؟
⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆ آنها گنج تو را میخواهند ⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆
